automatyczne generowanie dokumentacji za pomocą Doxygen

Doxygen potrafi generować dokumentację dla języków programowania takich jak na przykład: Python, Java czy C/C++. Ja jednak pokażę działanie na przykładzie kodu napisanego w tym ostatnim języku, a więc C++.

Poza tym proces ten wygląda niemalże identycznie w każdym z wymienionych przypadków, więc pozbawione najmniejszego sensu byłoby rozdrabnianie się na poszczególne języki.

Instalacja:
# aptitude install doxygen

Wchodzimy do katalogu gdzie znajduje się nasz plik z kodem (przykładowo grafyDFS.cpp), a w nim:
$ doxygen -g

Co wygeneruje przykładowy plik konfiguracyjny w danym katalogu o nazwie Doxyfile.

instalacja WinXP w VirtualBox na Debian Squueze (testing)

Na początek instalacja pakietów z repozytorium:
aptitude install libqt3-mt libxalan110 libcurl3 libqt4-opengl

(zakładam, że masz zainstalowane nagłówki do kernela, gcc i pakiet build-essential)

Pobieramy paczkę z tej strony. Mnie interesowała ta: virtualbox-3.1_3.1.0-55467_Debian_lenny_amd64.deb ze względu na architekturę 64-bit. Proszę się nie przejmować, że pakiety na www znakowane są jako dla wersji Lenny – działają również bez zastrzeżeń na testing i unstable.

Z katalogu do którego pobraliśmy pakiet wydajemy polecenie:
# dpkg -i virtualbox-3.1_3.1.0-55467_Debian_lenny_amd64.deb

Jeśli instalacja zgłosiła jakieś błędy to czytamy o co chodzi – zwykle o doinstalowanie jeszcze czegoś. W jej trakcie zostaniemy między innymi poinformowani o stworzeniu nowej grupy vboxusers oraz o tym, że jeżeli coś by nie działało poprawnie np. po aktualizacji jądra to należy wykonać:
# /etc/init.d/vboxdrv setup

Skype? Nie! Co więc?

Odpowiedź jest prosta – Ekiga! No dobrze, ale co to jest? Najprostszą odpowiedzią będzie
# aptitude show ekiga

W skrócie więc jest to aplikacja do wideokonferencji i VoIP, kompatybilna z H.323 i SIP. Możliwe połączenia:

• komputer – komputer
• komputer – telefon
• telefon – komputer

Chyba wystarczająco przekonywujące aby zainstalować? Jeśli nie to polecam tutaj przeczytać o wyższościach Ekiga nad Skype.

aplikacje od Google w Debianie

Mój plik /etc/apt/sources.list na chwilę obecną wygląda następująco:

#
# deb cdrom:[Debian GNU/Linux testing _Squeeze_ - Official Snapshot amd64 NETINST Binary-1 20091020-16:51]/ squeeze main

#deb cdrom:[Debian GNU/Linux testing _Squeeze_ - Official Snapshot amd64 NETINST Binary-1 20091020-16:51]/ squeeze main

#podstawowe wpisy
deb http://ftp.pl.debian.org/debian/ squeeze main non-free contrib
deb-src http://ftp.pl.debian.org/debian/ squeeze main non-free contrib
deb http://security.debian.org/ squeeze/updates main contrib non-free
deb-src http://security.debian.org/ squeeze/updates main contrib non-free

#multimedia
deb http://www.debian-multimedia.org squeeze main
deb-src http://www.debian-multimedia.org squeeze main

#opera
deb http://deb.opera.com/opera/ testing non-free

unetbootin – dystrybucja Live na USB

UNetbootin to narzędzie za pomocą, którego w bardzo łatwy sposób możemy przygotować dowolną wersję (lub większość) dystrybucji startujących wprost z nośnika pamięci flash (tzw. Live USB). Na przykład BackTrack, System Rescue CD, Debian, MEPIS, Gentoo, etc. Na obecną chwilę dostępny jest w repozytorium Debiana dla gałęzi testing oraz unstable.

Działanie jest proste. Ściągamy plik obrazu interesującej dystrybucji i wskazujemy w głównym programie ścieżkę do niego – resztę wykonuje za nas program.

Sam interfejs nie jest skomplikowany co czyni go przyjemnym i wygląda jak na załączonym poniżej obrazku.

Testy przeprowadziłem na dystrybucji BackTrack 4 (pre-final). Po wczytaniu potrzebnych danych UNetbootin przystępuje do pracy.

pppoe

http://forum.dug.net.pl/viewtopic.php?id=14279

później wszędzie okay i po drodze podajemy username i haslo np:

aktualizacja jądra systemu

W Debianie najprostszym sposobem zaktualizowania jądra systemu jest pobranie go z repozytorium (no i oczywiście zainstalowanie go na komputerze).

Aby mieć pewność, że szukamy po świeżych pakietach naszej gałęzi samo wyszukiwanie jądra poprzedzimy innym poleceniem. Razem wygląda to tak:
# aptitude update && aptitude search linux-image

Gdy obydwa polecenia zakończą swoją pracę, ukaże się nam podobny widok do tego:

v linux-image -
v linux-image-2.6 -
i linux-image-2.6-amd64 – Obraz Linuksa 2.6 dla AMD64
i linux-image-2.6.26-2-amd64 – Linux 2.6.26 image on AMD64
p linux-image-2.6.30-2-amd64 – Linux 2.6.30 image on AMD64
p linux-image-amd64 – Linux image on AMD64

Co to oznacza? No więc linux-image-* jest to jąderko systemu (w nazwie podana wersja). Parametr i z lewej strony oznacza wersję, którą mamy zainstalowaną. Widać jednak, że dostępny jest pakiet z nowszą wersją jądra pod naszą architekturę, mianowicie linux-image-2.6.30-2-amd64.

piszemy własnego bota w oparciu o bibliotekę ggbot

Instalacja

Na początek instalujemy pakiety z repozytorium, komenda:
# aptitude install gcc ncurses-dev libcrypto++-utils libssl libssl-dev

Ponadto będziemy potrzebowali Pythona w wersji 2.5.2, którego można pobrać ze strony python.org oraz bibliotek readline, libgadu i termcap.

Pythona oraz wyżej wspomniane biblioteki jak i samego ggbota możemy pobrać z tej strony.

Instalujemy pobrane źródła (poza ggbotem). Kolejność nie ma najmniejszego znaczenia.

Jeśli kompilacja i instalacja powyższego nie spowodowała żadnych problemów to przechodzimy do sedna sprawy.

LaTeX – instalacja + próbny dokument

Do wyboru mamy różne dystrybucje pod różne systemy operacyjne, jeśli mowa o Linuxie to polecam TexLive.

W celu instalacji niemałego zestawu pakietów:
# aptitude install auctex e2ps foiltex gnuhtml2latex groff-base html2text hyperlatex latex-beamer latex-xcolor latex-xft-fonts latex2html latex2rtf latex2rtf-doc lhs2tex libwriter2latex-java musixtex-slurps odt2txt openoffice.org-writer2latex preview-latex-style pstotext src2tex tetex-bin tex-chess tex-common tex-skak tex4ht tex4ht-common texify texlive texlive-base texlive-base-bin texlive-base-bin-doc texlive-common texlive-doc-base texlive-doc-en texlive-doc-pl texlive-extra-utils texlive-font-utils texlive-fonts-extra texlive-fonts-extra-doc texlive-fonts-recommended


brak polskich znaków po instalacji sterowników Nvidia

Jeżeli po instalacji sterowników NVIDIA nie możemy pisać polskich znaków diaktrycznych, należy odpowiednio edytować /etc/X11/xorg.conf.

Do sekcji InputDevice przed EndSection dopisujemy:

Option “XkbModel” “pc105″
Option “XkbLayout” “pl”

Wygląda to na przykład tak:

Section “InputDevice”
# generated from default
Identifier “Mouse0″
Driver “mouse”
Option “Protocol” “auto”